လွ်ာ

  လွ်ာ

   သူမ သြားေတြရဲ႕နယ္နိမိတ္ကုိ ငါအမွတ္မဲ့ ျဖတ္ေက်ာ္မိၿပီး

သူမရဲ႕ေပါ့ပါးတဲ့လွ်ာက္ုိ စုပ္မ်ဳိလုိက္မိတယ္ ။ အခုေတာ့ အဲ့ဒီ

လွ်ာက ငါ့ကုိယ္ထဲမွာ ဂ်ပန္ငါးတစ္ေကာင္လုိ ေနေနၿပီ ။ ငါး

ေမြးကန္ရဲ႕ နံရံကုိ တုိးေ၀ွ႔ေနသလုိမ်ဳိး ငါ့ႏွလုံးအိမ္နဲ႔ ငါ့ရင္ေခါင္း

အကန္႔ကုိ ဒီလွ်ာက ပြတ္တုိက္တုိးေ၀ွ႕ေနတယ္ ။ ေအာက္ေျခက

ႏြံႏွစ္ေတြက ထၾကြေအာင္ ေမႊေႏွာက္ေနတယ္။ သူမက အသံကင္း

မဲ႔သြားေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ငါ့ကုိ မ်က္လုံးျပဴးႀကီးေတြနဲ႔ စုိက္ၾကည့္

ၿပီး စကားတစ္ခြန္းကုိ ေစာင့္ေနရဲ႕ ။

   ဒါေပမယ့္ သူမကုိ စကားေျပာတဲ့အခါ ဘယ္လွ်ာကုိအသုံး

ျပဳရမလဲ ငါမသိ ။ ခုိးရာပါ လွ်ာနဲ႔လား ။ ဒါမွမဟုတ္ ေလးလံတဲ့

ေကာင္းျမတ္မႈျပည့္လွ်ံေနတဲ့  ငါ့ပါးစပ္ထဲမွာ အရည္ေပ်ာ္ေနတဲ့

လွ်ာနဲ႕လား ။

ဇဗစ္ဂညဴး ဟားဗက္

ေမာင္သစ္မင္း  ( သုံးေယာက္ေကာင္းကင္ ကဗ်ာစာအုပ္မွ )

Tongue

Inadvertently I passed the border of her teeth and

swallowed her agile tongue. It lives inside me now , like

a Japanese fish . It brushes against my heart and my

diaphragm as if against the walls of aquarium. It stirs

silt from to the bottom.

         She whom I deprived of a voice stares at me with

big eyes and waits for word.

         Yet I do not know which tongue to use when

speaking to her-the stolen one or the which melts in 

my mouth from an excess of heavy goodness.

ZBIGNIEW HERBERT

သမုဒၵရာ

ေျဖးေျဖး မာရီယာ …

မင္းကိုက္ေနတာ ငါ့လက္ညိႈးတစ္ဝက္ကုန္ေနၿပီ။ ေတာ္ေတာ့။

မင္းလည္းသိပ္ေဝးေဝးမသြားနဲ႔။ ဟုိတစ္ေန႔တုန္းကပဲ မင္းလက္ညိႈးတစ္ေခ်ာင္းကို ဝိုင္းကိုက္လိုက္ၾကတာ

ခုမွျပန္ထြက္ခါစေလးမဟုတ္လား။

ကံေကာင္းရင္ ေနမဝင္ခင္ ငါတို႔ကိုက္စရာလက္ညိႈးေလးတစ္ေခ်ာင္းတေလရႏိုင္ပါတယ္။

ကံမေကာင္းရင္ေတာ့ မင္းရဲ႕ထြက္လက္စ ငုတ္တိုေလးပါ ပါသြားႏိုင္တယ္။

ေျဖးေျဖးေပါ့ မာရီယာရယ္

ပ်င္းလာရင္ အမဲလိုက္သီခ်င္းေလး တိုးတိုးညည္းေနေပါ့။

မင္းကလူငယ္ဆိုေတာ့လည္းစိတ္ျမန္လက္ျမန္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာေပါ့။

ခုခ်ိန္ကေတာ့ ၿငိမ္ေနတာအေကာင္းဆံုးပဲ။

ေဟာ … ေျပာရင္းဆိုရင္း ေျခသံၾကားတယ္ေဟ့

ဗိုက္ျပည့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ေကာင္မွမလြတ္ေစနဲ႔ေပါ့ မာရီယာ။

မင္းဟာ သားေကာင္နဲ႔ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာ အရဲရင့္ဆံုး သူတစ္ေယာက္ဆိုတာ ငါသိတာေပါ့။

ဒါေပမယ့္ အေကာင္ႀကီးႀကီးေတြလာရင္ေတာ့ ေဝးေဝးကေရွာင္ …။

ၾကက္သြန္

၁၃ရက္၊ ဇြန္လ၊ ၂၀၁၀

ေနာက္ထပ္အမ်ိဳးအမည္မသိယာဥ္တစ္စီး

အမွန္ေတာ့ အဲဒါဟာစူးစမ္းရွာေဖြေရးသမားေတြရဲ႕ အၿပစ္ခ်ည္းေတာ့မဟုတ္ဘူး
ပထမဆုံးေတြ႔ရွိသူက ၂၀ရာစုအလယ္ပုိင္းသား
ေတာင္ေပၚၿမဳ႔ိေလးက စက္ၿပင္ဆရာတစ္ဦးပါ
သူက ဆံပင္အရွည္ မုတ္ဆိတ္ေမႊးအရွည္နဲ႔
၀ပ္ေရွာ့၀တ္စုံကုိ အၿမဲတေစ၀တ္ဆင္ထားတတ္သူလုိ႔ေဒသခံေတြေၿပာၿပပါတယ္..။
ေနာက္ေတာ့ ပေဟဠိတစ္ခုလုိအဲဒီၿမဳိ႕ မွာက်န္ခဲ့တယ္
သူ႔ကုိနာဆာက ေခၚယူသြားသလုိ ပင္တဂြန္ကပဲ ထိန္းသိမ္းထားသလုိ
အထူးေအးဂ်င့္စ္ေတြက ပဲ အစေဖ်ာက္လုိက္သလုိ...
ယာဥ္ရဲ႕ ထူးၿခားခ်က္က အၿခား အမ်ဳိးအမည္မသိယာဥ္ေတြလုိ
ရပ္နားထားတဲ့ေနရာမွာ မီးကၽြမ္းထားတဲ့ စက္၀ုိင္း
ဒါမွမဟုတ္ေလးေထာင့္လက္တံသုံးေခ်ာင္းေထာက္ပုံစံမ်ဳိး
ေၿမၿပင္မွာ ထင္ရွားေတြ႔ရတာမ်ဳိးမရွိဘူး..
အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ေအးက အရွိန္ရေနေတာ့
ေတာင္ေပၚၿမဳိ႕ကေလးမွာ.. ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ေၿခခ်င္းလိမ္ကုန္တယ္
တၿခားၿဂိဳလ္ေတြေပၚမွာေနထုိင္တဲ့ သက္ရွိေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ရန္ၾကဳိးပမ္းခ်က္ေတြဟာ
လူသားေတြအတြက္ အႏၱရာယ္ရွိႏုိင္တယ္လုိ႔ စတီဖင္ေဟာ့ကင္း
သတိေပးစကားဆုိေနပါတယ္…။
ေစ်းကြက္ေဘာဂဗဒသမားေတြကေတာ့
ရူပေဗဒပညာရွင္ရဲ႕ စကားကုိ နား၀င္မွာမဟုတ္ပါဘူး..
အဲဒီယာဥ္ကုိ ၿပန္လည္ေလ့လာဖုိ႔ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္ၾကာၿပီးမွာဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္တယ္
သမၼတနစ္ဆင္က အဲဒီယာဥ္ပ်ံနဲ႔ စစ္ေရးၿပဖုိ႔ ႏွစ္ၾကိမ္တိတိၾကဳိးစားခဲ့တယ္လုိ႔
အတည္မၿပဳႏုိင္တဲ့ သတင္းေတြက တခ်ဳိ႕ကဆုိပါတယ္..
ဘာလင္တံတုိင္းၿပဳိက်ခ်ိန္မွာ ဂုိဘာေခ်ာ့ခ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနပါတယ္
စီအုိင္ေအ အဲဒီအခ်ိန္အထိ ၁၇ႏွစ္ၾကာေအာင္ အေရွ႕ ဥေရာပမွ
ေအးဂ်င့္စ္တစ္ေယာက္မွမရွိဘူးလုိ႔ ၀န္ခံခဲ့ရတယ္
ႏွစ္ဘက္စစ္တပ္ေတြက လႈိဏ္ေခါင္းေတြ ေဖာက္ေနမယ့္အစား
တံတုိင္းၾကီးၿဖဳိခ်လုိက္တာပဲ ေအးပါတယ္ ဆုိၿပီး လုပ္လုိက္တာပဲ
တရုတ္ၿပည္က အႏူၿမဴလက္ႏွက္ ပုိင္ဆုိင္တယ္လုိ႔မေၾကၿငာခင္မွာ
ေနာက္ထပ္ အမ်ဳးိအမည္မသိယာဥ္တစ္စီးထပ္ေတြ႔ သလုိေၿပာၿဖစ္ၾကေသးတယ္
ေတာင္ေပၚၿမဳိ႕ ကေလးကို လူစိမ္းေတြ ထပ္ေရာက္လာတယ္
အမ်ားစုက သုေတသနသမားတြ .. သိပံပညာရွင္ေတြ..
သူတုိ႔က စက္ၿပင္ဆရာတစ္ေယာက္မ်ား ေတြ႔မိသလားလုိ႔ ေတာင္ေပၚၿမဳိ႕ကေလးမွာလုိက္ရွာေနၾကတယ္…။


မုိးလႈိင္ည

သုိ႔--- ေဖေဖႏွင့္ေမေမ

ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ကြၽန္ေတာ့္ေနာက္ အျမန္လိုက္ခဲ့ပါ

ဒီမွာ အရမ္းေက်နပ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္

ေမေမ ေၾကာက္တဲ့

လက္နက္ေတြ လံုး၀မရွိဘူး

စစ္အာဏာဆုိရင္ ေ၀လာေ၀း

ညီမေလးကိုပါ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေခၚခဲ့ဦး

ညီမေလးကို လိုက္ၾကည့္တတ္တဲ့ ရမၼက္ေတြ မရွိဘူး

ေခါင္းညိတ္စရာ မလိုဘူး

အားအားရွိတုိင္း ၿပံဳးမေနရဘူး

ဒဂၤါးသံ၀ဲ၀ဲနဲ႔ စကားေျပာျပေနစရာမလိုဘူး

သားေၾကာက္ေၾကာက္ေနတဲ့

အႏုပညာဆိုတာလည္း မရွိဘူး

ေနာက္ၿပီး...

ေဖေဖတုိ႔မွာလို

အရမ္းလည္း မပူဘူး (လံုး၀မပူဘူး)

သားက ဒီမွာ ခေရပန္းေလးျဖစ္ေနၿပီ

ဘယ္ေတာ့မွမညႇိဳးမယ့္ ခေရပန္းေလးျဖစ္ေနၿပီေလ

ေဖေဖ ေမေမတုိ႔ လာမယ္ဆိုရင္

သားသူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ၀မ္းသာၾကလိမ့္မယ္

ဒီမွာ စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔အေကာင္းဆံုးက

လူတစ္ေယာက္မွ မရွိဘူးေလ။

ေျမမႈန္လြင္

ဖက္ရွင္၊ ဧၿပီ၊ ၂၀၀၇

သံသရာ

အဖန္ဖန္အလဲလဲ သံသရာကို

လက္ညိႈးေလးနဲ႔ ဝိုင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း

သူ႔ခမ်ာ … အဝိုင္းသားပဲ

ပစ္မ်ိဳးမွည့္မထင္ ဒုစ႐ိုက္အလကၤာမွာ

ပန္းေတြဟာ ပန္းလိုမပြင့္ေတာ့ဘူး

(ေျပာခ်င္တာက ပန္းေတြဟာ …

ပန္းလိုမပြင့္ေတာ့ဘူး)

ေၾကးစားနဲ႔ေတြ႔ေတာ့လည္း

ေၾကးစကားေျပာရတာပဲ

တစ္ဦးေမတၱာတစ္ဦးမွာဆိုသလို

တစ္ဦးလိပ္စာတစ္ဦးသိစရာမလိုေလာက္ေအာင္

ထင္းေခြေရာ ေရခပ္ေရာႀကံဳခဲ့ၾကၿပီးၿပီေလ

တစ္ေယာက္ဆႏၵတစ္ေယာက္သိရင္

အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး

ငါတုိ႔ဘယ္ေနရာေတြ႔ေတြ႔ေပါ့

သံသရာဆိုတာ

ငါတို႔ထည္လဲဝတ္ ႐ိႈးထုတ္ဖို႔ပဲမဟုတ္လား။

ၾကက္သြန္

၈ရက္၊ ဇြန္လ၊ ၂၀၁၀

ကြန္ျဖဴးရွပ္သုိ႔ ။ အရည္အေသြးေတြရဲ႕ မွ်ေျခဟာ လူႀကီးလူေကာင္းျဖစ္မႈရဲ႕ ကြန္ဆက္ေဗဒ ဆုိတာဟုတ္ရဲ႕လား ။

“အႏွစ္သာရဟာ စတုိင္ကုိ ဖုံးလႊမ္းရင္ ၾကမ္းတမ္းတယ္
စတုိင္ဟာ အႏွစ္သာရကုိ ဖုံးလႊမ္းရင္  အေသးစိတ္ေတြကုိ စုိးရိမ္မႈလြန္တယ္
အႏွစ္သာရနဲ႔ စတုိင္ဟာ မွ်ေျခကုိေရာက္ရင္ လူႀကီးလူေကာင္းျမင့္ျမတ္မႈေပၚတယ္“
                                                                                          (ကြန္ျဖဴးရွပ္)
ရသေဗဒရဲ႔ ကေျပာင္းကျပန္ဆန္မႈကုိ သံစုံသီးပင္ထဲမွာ ေတြ႔ဖူးတယ္
ေရေသာက္ျခင္း၊ အစားစားျခင္းနဲ႕ လဲေလ်ာင္းျခင္းဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရွာေတြ႕ႏုိင္တယ္
လက္ဆပ္ Lexus ကားစီးရင္း ရႈံးနိမ့္မႈကုိေလွ်ာ္ေၾကးေတာင္းတဲ့ ကမၻာႀကီးမွာ
ေဝဖန္ေရးဆရာေတြဟာ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ျခားနားမႈကုိ ဒီမုိကေရစီျပဳၾကပါတယ္။
ခင္ဗ်ားသူငယ္ခ်င္းရွင္ရင္ သူ႔ရဲ႕ရည္ရြက္ခ်က္ကုိ နားလည္ေပးပါ
သူေသရင္ သူဘာလုပ္ခဲ့လဲဆုိတာ ေစာင့္ေၾကာင့္ေပးပါ၊ ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ။
သူငယ္ခ်င္းရွာေဖြမႈဟာ အကူအညီျဖစ္သလုိ အႏၱရာယ္လည္းျဖစ္တယ္
(ခင္ဗ်ားက အဓိပၸါယ္ကုိ ခြက္တစ္ခုလုိ အသုံးခ်ခ်င္တာကုိး ! )
ေအာက္ကစာေၾကာင္းကုိဖတ္ပါ။
“ေသာ့ေသာ့ႏွင္ကြင္းျပင္ေကာင္းကင္ျပဳတ္က်ရင္နာတဲ့ ကဗ်ာမ်ဳိးပူပူသူသူလားလားလူလူ“
“လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ အေၾကာင္းအရာ ၃ ခုကုိ အထူးျပဳတယ္

(၁)        ရမၼက္ (ငယ္တုန္း)
(၂)       ေဒါသ (လူလတ္အရြယ္မွာ)
(၃)       ခင္မင္မႈ (ႀကီးတဲ့အခါမွာ)“

                        ေသြးႏဲ႔အသက္ရႈမႈသီအုိရီကုိ ၂၁ ရာစု ေဘာဂေဗဒမွာ ေစ်းကြက္နဲ႔ပုံေဖာ္ၾကတယ္
က်င့္ဝတ္နွတိဟာ ေဂဟစနစ္နဲ႔ မဆက္သေရြ႕ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပုိးက်စ္လမ္းေပၚ
အနာေပါက္တဲ့ေျခေထာက္ေတြ အဇၱ်တၱအကေဗဒကုိ ဘယ္လုိမွ မေဖာ္ျပႏုိင္ဘူး
ရုပ္ထုတစ္ခုရဲ႔ အဆင့္အတန္းဟာ ဘာလဲ။
ကဗ်ာရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဟာ အသုံးတည့္မႈအေပၚ မမွီခုိဘဲ ဘယ္လုိမွ လက္ေတြ႔မက်မႈ
ျဖစ္လာတဲ့အခါ ကဗ်ာေပၚ လႊမ္းမုိးထားတဲ့အရိပ္ေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္လဲ စဥ္းစားမိလား ။


                                                                                                                            ၿငိဏ္းေဝ   

အိပ္မက္ထဲကေကာင္

မုန္းဖို႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ေကာင္။ ဘာလို႔ အရာရာတိုင္းကို ႀကိဳသိေနရတာလဲ။ ငါတစ္ခုခုလုပ္တိုင္း မင္းကလုပ္ၿပီးသားႀကီးပါ ဆိုၿပီးဟားတယ္။ ငါ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးပဲဆန္းဆန္း မင္းအတြက္ အေဟာင္းႀကီးျဖစ္ေနတာ အံၾသလို႔မဆံုးဘူး။ ငါအံၾသတိုင္းလည္း မင္းကေလွာင္တယ္။ မင္းက ႀကိဳအံၾသၿပီးသြားၿပီ။ ေတာ္၀င္ဂံုးေက်ာ္ တံတားကို ငါျဖတ္ေတာ့ မင္းကျဖတ္ၿပီးသြားၿပီ။ ဓမၼာ႐ံုမွာ ဖိနပ္ ေပ်ာက္ေတာ့လည္း မင္းကအရင္ ေပ်ာက္ၿပီးသြားၿပီ။ ငါကတတ္ေလးရဲ႕ xx-xxကို ရပ္နမ္းေတာ့လည္း မင္းကနမ္းရပ္ၿပီးသြားၿပီ။ ေဟာ….. တယ္ခက္ပါ လား။ မုန္းဖို႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ေကာင္။ အိပ္မက္ထဲက ေကာင္က အိပ္မက္ထဲမွာပဲ ေနပါလား။ ညတုိင္းညတိုင္း ကေယာင္ကတန္း အိပ္မက္ေတြ ေပးၿပီးရင္ေတာ္ေလာက္ေရာေပါ့။ ရာရာစစ ဘာလို႔တကယ့္ဘ၀ကိုပါ လုိ္က္ေႏွာက္ယွက္ေနရတာလဲ။ မင္းလုပ္တာ ငါေတာ္ေတာ္ ဖီလင္ငုတ္တယ္။ ဟုတ္တယ္။ စြန္႔စားမႈႀကီးတစ္ခုခုလုပ္ေတာ့မယ္လို႔ ႀကံ႐ြယ္လိုက္တိုင္း၊ အဆန္းႀကီးေတြ ထြင္ေတာ့မယ္လို႔ စဥ္းစားလိုက္တိုင္း မင္းကအရင္လာ ေႏွာက္ယွက္ၿပီ။ အရာရာမင္းပဲသိ။ အရာရာမင္းပဲလုပ္။ ကဲ…….. ငါ ဘယ္အကြ္က္ ေရႊ႕ ရမလဲ။ မင္းတစ္ခုသိထားဖို႔ ေကာင္းတယ္…… မင္းဆိုတာ ငါ႐ိွလို႔႐ိွတာ။ ငါမ႐ိွရင္ မင္းလည္း႐ိွမွာ မဟုတ္ဘူး။ ငါဘာမွ မလုပ္ေတာ့ရင္ မင္းလည္းဘာမွလာေႏွာက္ယွက္လို႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အိပ္စက္ခ်ိန္ေတြမွာ မင္းငါ့ကို ႀကိဳက္သလို ေ႐ႊ႕လို႔ရတယ္။ ေမာင္းႏွင္ပိုင္ခြင့္႐ိွတယ္။ မင္းအခြင့္အေရးကို ငါေႏွာက္ယွက္စရာ မ႐ိွဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေန႔ဘက္ေတြမွာ ငါ့ဘာသာငါ ေ႐ွာတီေလးေတြနဲ႔ ၾကြယ္ခ်င္ၾကြယ္မယ္၊ ျပသာနာေတြ တက္ခ်င္တက္မယ္၊ ေခ်ာက္ေတြက်ခ်င္က်မယ္။ ေကာင္းလည္း ငါ့ဘ၀နဲ႔ငါ။ မေကာင္းလည္း ငါ့ဘ၀နဲ႔ငါ။ မင္းႀကိဳသိေနလည္း လာမေျပာပါနဲ႔ကြာ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ငါလံုး၀ မအိပ္စက္ဘဲေနပစ္လိုက္မွာ။ ၾကပ္ၾကပ္သတိထား…. အဲ့ဒီေတာ့မွ မင္းပါဒုကၡ ေရာက္သြားမယ္။ မင္းက မင္းကမာၻနဲ႔မင္း ငါက ငါ့ကမာၻနဲ႔ငါ။

 

ေျမမႈန္လြင္္

ဤ၀တၳဳထဲတြင္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေနထိုင္ၾကသည္

နိဂံုး

ေကာင္မေလးသည္ ေကာင္ေလး၏အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ခဲ့၍ ေကာင္ေလးသည္ ေကာင္မေလး၏ အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ေနၿပီ



ၾကက္သြန္

ဘူေလးလဲ

ဘူေလးလဲ

ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္နဲ႔

ဇရက္ေတာင္ပံက်ိဳးတို႔

လက္ထပ္ခဲ့ၾကတာ

က်ဳပ္တို႔႐ြာမွာ

ဟိုဟာျဖစ္တုန္းကေပါ့။

ႏွစ္ေတြကလဲ ၾကာၿပီဆိုေတာ့

ဟိုဟာဆိုတာ....

(ေတာမီးေလာင္တုန္းကလား

ေရႀကီးတုန္းကလား)

ဘာရယ္လို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ

ေျပာႏိုင္တဲ့သူ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။

က်ဳပ္အထင္ေတာ့

ေတာမီးေလာင္တုန္းကလို႔ ထင္တာပဲ

ဘာျဖစ္လို႔လဲဆို႔ေတာ့

“ေတာမီးေလာင္ေတာေၾကာင္လက္ခေမာင္းခတ္”

ဆို႔တဲ့စကားလဲ

႐ွိတယ္မႈတ္လား။

တခ်ိဳ႕ တိုးတိုးေျပာၾကတာလဲ

အဲ့ဒီတုန္းက..

(သူတို႔ လက္ထပ္ၾကတုန္းကေျပာတာ)

ဇရက္ေတာင္ပံက်ိဳးကပဲ

သေဘာမတူသလို

ဘာလိုလို။

ဘာပဲေျပာေျပာေလ

မွတ္မိတဲ့လူေတြ ေျပာၾကတာက

သူတို႔လက္ထပ္တုန္းက

တစ္႐ြာလံုးမီးခိုးတိတ္ပဲတဲ့။

မီးခိုးတိတ္ဆိုတာ ဘာလဲ?

ဟုတ္လား....

႐ွင္းေနတာကို ႐ႈပ္ေအာင္မလုပ္နဲ႔ေလ

မီးခိုးတိတ္ဆိုတာ

မီးခိုးတိတ္ေပါ့ဗ်ာ

ဒါနဲ႔....

က်ဳပ္စကားေျပာေနတုန္း

ျဖတ္ျဖတ္ေျပာတာမႀကိဳက္ဘူး

က်ဳပ္စကားေတာင္

ဘယ္ေရာက္သြားပလဲ။

အင္းေလ....

လက္ထပ္တယ္ဆိုမွေတာ့

အိုးျခင္းထိတာမွ မဟုတ္တာ

သားသမီးေတြ ေပါက္ဖြားလာတာ

ဆန္းတာမွတ္လို႔။

ဆန္းတာက...

သူတို႔မ်ိဳးဆက္ေတြရဲ႕

နာမည္ေတြဗ်

နားေထာင္ၾကည့္....

ငါးခုန္းမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ျမစ္လံုးပုတ္တဲ့

ဆုပ္လည္း႐ူး စားလည္း႐ူးတဲ့

ငေတမာရင္ တစ္သက္လံုးတဲ့

ေရစီးဆယ္ခါ ေရသာတစ္လွည့္တဲ့

လမိုက္တုန္းဗိုင္းငင္တဲ့

ကဲ မဆန္းလား...

ဒါေၾကာင့္လည္း

က်ဳပ္တို႔မွတ္မိေနတာေပါ႔။

By the way,

ခင္ဗ်ားေရာ ဘယ္လိုထင္သလဲ

တခ်ိဳ႕က....

သူတို႔သားသမီးေတြ

တခ်ိဳ႕က...

သူတို႔ေျမးျမစ္ေတြေပါ႔ဗ်ာ။

က်ဳပ္တို႔႐ြာသားေတြ အေၾကာင္းလား

ဒါက စာမဖြဲ႔ေလာက္ပါဘူး

သူတို႔က...

က်န္စစ္သားလည္းမွီတယ္

ဘုရင့္ေနာင္လည္းမွီတယ္

ရာဇ၀င္ကို ျဖတ္သန္းဖူးလွၿပီ

အေရထူေနၿပီ။

အခု...

တစ္႐ြာလံုးမွာ

အုန္းအုန္းၾကြတ္ၾကြတ္ျဖစ္ေနတဲ့

ကိစၥလား။ ။

ခင္ဗ်ားေမးမွ သတိရေတာ့တယ္

အစကေတာ့...

က်ဳပ္လဲ

ဒီအေၾကာင္းေျပာခ်င္လို႔

စကားအစခ်ီတာပဲ

မတီးပဲ ျမည္ျပန္ျပီ

မထင္နဲ႔...။

အခု...လာျပန္ၿပီေလ

က်ဳပ္တို႔႐ြာမွာ

အႀကီးအက်ယ္လက္ထပ္ပြဲတစ္ခု။

သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးနာမည္က

ယုန္ေတာင္ေျပးနဲ႔ ေခြးေျမာက္လိုက္ တဲ့

ဖိတ္စာေတာ့ေ၀ၿပီးၿပီ.....

ဒီတစ္ခါလဲ

တစ္႐ြာလံုး မီးခိုးတိတ္ပဲတဲ့

(လာျပန္ၿပီ မီခိုးတိတ္။)

ဘာပဲေျပာေျပာ

ဒီကိစၥကိုေတာ့

တစ္႐ြာလံုးက

စိတ္အ၀င္စားသားဗ်။

သူတို႔သာ...

လက္ထပ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္

(တခ်ိဳ႕ကလဲ လက္ထပ္ပြဲ ပ်က္မလိုလို

ဘာလိုလို ေျပာေနၾကတာကိုး)

အဲ...သူတို႔သာ

တကယ္လက္ထပ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္

ေမြးလာမယ့္ ကေလးကို

နာမည္ေပးဖို႔ အတြက္ေတာင္

႐ြာကလူေတြက စဥ္းစားၿပီးသား။

ေခတ္လဲမွီရမယ္ ဆန္းလဲဆန္းရမယ္ေပါ႔ဗ်ာ...

အဲ....သူတို႔ေ႐ြးထားတဲ့နာမည္က

“ဘူေလးလဲ”တဲ့။

ဘယ္လိုလဲ

ခင္ဗ်ားေရာႀကိဳက္ရဲ႕လား။

သစၥာနီ

လက္ရွိၿမန္မာ ႏႈတ္မႈကဗ်ာ (oral poem) ေတြကိုစိပ္ၿဖာၾကည့္ရင္၊အဖက္ကဗ်ာ၊အရြတ္ကဗ်ာ၊

အဆို ကဗ်ာ (ေတးထပ္၊ေဘာလယ္)စသၿဖင့္ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။

အဲ့ဒီထဲမွာ မပါေသးတဲ့ အမ်ဳိးအစားတစ္ခု

ကေတာ့ အေၿပာကဗ်ာ(Talk poem)ပါ။

အခုေဖာ္ၿပလိုက္တဲ့ကဗ်ာကေတာ့ အေၿပာကဗ်ာ ။

ဒီကဗ်ာကိုမဖတ္ရပါဘူး။ မရြတ္ရပါဘူး။မဆိုရပါဘူး။

စကားေၿပာသလို(Talking poetry)သာအသံထြက္ရပါတယ္။

ေန႔စဥ္သံုးဘာသာစကားနဲ႔ စိတ္ကူးစိတ္သန္း ဘာသာစကားကိုေရာေမႊထားပါတယ္။

ဘာသာစကားရဲ႕အေၿခခံတခ်ဳိ႕(အာေမဋိတ္သံ၊ေမးခြန္းေမးၿခင္း၊တစ္ကိုယ္ေတာ္ၿငီးခ်င္းစတာေတြနဲ႕)

လက္တန္းသေဘာတခ်ဳိ႕ကို ထည့္သြင္းအသံုးၿပဳရင္း စကားေၿပာအရည္အေသြး(တန္ဘိုး)ကို

တိုးၿမင့္ဖို႔ၾကိဳးစားထားတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

သစၥာနီ

ဒီတစ္ေကြ႔ေတြ႔ရင္ က်ဳပ္တို႔တူတူေသာက္မယ့္ လက္ဖက္ရည္အေၾကာင္း

တိမ္ေတြေရြ႕ေနတာကိုၾကည့္ရင္း သက္ျပင္းကိုခ်လိုက္မိတယ္
စိတ္ဟာတစ္စံုတစ္ခုကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားသလိုမ်ိဳး အမူအရာနဲ႔
လက္ထဲကစီးကရက္ကိုပဲ သဲသဲမဲမဲ
ပိုက္ဆံမရွာရင္မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မွာ
သူမ မရွိရင္မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မွာ
မည္သို႔မည္ပံုဆက္ဆံရမယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မွာ
ငါဟာ ကၽြန္တစ္ေကာင္မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မွာ
ငါဟာ … ကၽြန္တစ္ေကာင္ပဲ
ဟုတ္တယ္မလား …
ဆိုးရြားစြာထိခိုက္ေစႏိုင္ပါသည္ဆိုတဲ့ ကၽြန္မ်ား
ဟုတ္တယ္မလား …
ကဗ်ာဖို ကဗ်ာမဆက္ဆံေရးရဲ႕ ကၽြန္ႀကီး
ဟုတ္တယ္မလား …
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ဟာလည္း မမျမင့္ရဲ႕ … ဘာတဲ့တုန္း
အဓိပၸါယ္ဆိုတာက က်ဳပ္တို႔ေ၀ဒနာေတြရဲ႕ အႏၱိမမဟုတ္ဘူး
အဓိပၸါယ္ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဒြါရေတြမွာကပ္ၿငိေနတဲ့ ဘက္တီးရီးယားေတြပဲ
ျဖစ္ေနတာလား …
တည္ရွိေနတာလား …
ပ်က္ၿပီမဟုတ္လား …
ခင္ဗ်ားရဲ႕စုပ္သပ္မႈအဆံုးမွာ အဓိပၸါယ္ဟာ
အလိုလိုေသသြားၿပီ ညိႈးသြားၿပီ ႐ိုးသြားၿပီ
အီသြားၿပီမဟုတ္လား
အဓိပၸါယ္ေတြ ပလုပ္ပေလာင္းနဲ႔ ခင္ဗ်ားပါးစပ္ႀကီးကို ပါးလုပ္က်င္းလိုက္စမ္းဗ်ာ
ဒီတစ္ေကြ႔ေတြ႕ရင္သာ က်ဳပ္တို႔တူတူေသာက္မယ့္
လက္ဖက္ရည္ဟာ အဓိပၸါယ္ရွိမရွိ
ဘာနဲ႔တိုင္းမလဲ






ၾကက္သြန္